سخنی با والدین کودکان دارای لکنت

ما می دانیم که شما برای کمک به راحت تر حرف زدن فرزندتان،بهترین کارها را انجام می دهید. شما باید از نگرانی و ناراحتی فرزندتان آگاه باشید. کودک شما سعی خواهد کرد که لکنت نکند. اما هر چه سخت تر تلاش می کند لکنت او بدتر می شود. این است چیزی که لکنت را به یک مشکل سخت تبدیل می کند. مانند نخ کشیدن یک سوزن . اگر شما مصمم باشید که در اولین باری که تلاش می کنید موفق باشید. انگشتتان دچار تنش خواهد شد، دستتان شروع به لرزیدن خواهد کرد و البته این نخ کشیدن را مشکل تر خواهد کرد. زمانی موفق خواهید شد که آرام باشید.

شما احتمالا در مورد لکنت کودکتان بارها و بارها اظهار نظر می کنید. این قابل درک است که می خواهید کمک کنید. شاید آسان نیست که به لکنت گوش دهید و یا تمایل داشته باشید که آن را متوقف کنید. هنگامی که شما برای کمک به کودکتان چیزی را می گویید و یا کاری را انجام می دهید، باید به دقت مشاهده کنید؛ اگر کمکتان باعث شد که کودک آرام تر و ریلکس تر شود کار درستی انجام داده اید. صحبت کردنش نیز آسان تر می شود.

کاملا طبیعی است که کودکتان تمایل نداشته باشد هنگام صحبت کردن به او کمک کنید. بنابراین سعی نکنید که این کار را انجام دهید. او فقط دچار تنش بیشتری می شود. به مثال سوزن و نخ کشیدن آن فکر کنید. تنش کودک بالا می رود. بیان کلمات سخت تر خواهد شد. بهتر از هر غریبه ای، والدین می دانند آیا کودکشان دچار تنش است یا ریلکس. به خاطر همین است که ما از کمک هایتان سوال می کنیم، به خاطر این است که شما بهتر کودکتان را می شناسید و می توانید احساساتش را ارزیابی کنید. شما می توانید ارزشمند ترین حمایت ها را از آنها داشته باشید.

برگرفته از کتاب راهنمای لکنت برای کودکان : من گاهی لکنت می کنم.

بدون دیدگاه

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>