آیا کودک من لکنت می کند ؟!

اگر کودک شما مشکل گفتاري داشته وتمايل به مکث ، تکرار هجاها ، کلمات يا عبارات خاصي دارد ، ممکن است دچار نارواني گفتار شده باشد .

       کودک احتمالا در حال گذراندن يک دوره نارواني طبيعي است که بيشتربچه ها در زمان يادگيري زبان آن را تجريه  مي کنند .نارواني طبيعي گفتار معمولا در سنين 2 تا 5 سالگي در کودکان ديده مي شود .معمولا 80 درصد کودکاني که دچار نارواني طبيعي هستند بهبودي خودبه خودي پيدا مي کنند ومابقي دچار لکنت مي شوند .بنابراين براي اينکه بهبودي به صد درصد برسد برنامه مشاوره ودرمان را براي کودکان داراي نارواني طبيعي اجرا مي کنيم .

کودکان با نارواني طبيعي

1.  اصولا کودکان در اين سن از مشکل خود مطلع نيستند .

2.  کودکان هيچ گونه ترس ، تقلا ،اجتناب ، حرکت ناگهاني وانقباض عضلات ندارند .

3.  کودکان با نارواني طبيعي ، گاه گاه صداها يا کلمات را ، يک يا دوبار (بعضي مواقع سه بار )تکرار مي کنند  ((مث مث مثل اين )) یا ((مثل مثل اين )) … همچنين ممکن است نارواني شامل مکث ها واستفاده از صداهايي مثل آ، ا ،م، باشد .

4.   اين وضعيت معمولا زماني اتفاق مي افتد که کودک خسته يا هيجان زده يا ناراحت است .

5.    اگر نارواني براي چند هفته مشاهده نشد ، سپس مجددا بازگشت ، فقط ممکن است که کودک در حال رفتن به مرحله ديگري از زبان آموزي باشد

 نکاتی در مورد ارتباط با کودک داراي نارواني

  1. نسبت به نارواني طبيعي کودک حساسيت زياد نشان ندهيد.
  1. گفتن مطالبي از قبيل ((چرا اينطوري حرف مي زني ؟، خوب اول فکر کن بعد حرف بزن ،زود حرفهایت را بزن ، من کار دارم و…)) کودک را نگران ساخته ومشکل گفتاري او را تشديد مي کند.
  1. با تمام حواس به کودک گوش کنيد ، وقتي که کودک صحبت مي  کند به اطراف نگاه نکنيد ، بلکه سعي کنيد به چشمها و صورت او نگاه کنيد.
  1. کودک را مسخره نکنيد ، گفتارش را تقليد نکنيد و او را با القابي مثل لکنتي ، لال و… صدا نکنيد.
  2. الگوي مناسب گفتاري براي او باشيد . يعني سعي کنيد به صورت آرام وشمرده با کودک صحبت کنيد واعضاي ديگر خانواده را به اين نحو صحبت کردن با کودک تشويق کنيد .البته نه آنقدر آرام که به نظر غير معمولي باشد .فقط بدون عجله وبا مکث هاي زياد .
  3. به ياد داشته باشيد که الگوي گفتاري آرام و راحت شما موثرتر از اين است که به کودک بگوئيد آرام وشمرده صحبت کند .

  4. وقتي که کودک از شما سوالي مي کند ، سعی کنيد قبل از جواب دادن يک ثانيه يا بيشتر مکث کنيد .اين کار به شما کمک مي کند که با عجله کمتر و آرام تر صحبت کنيد.

  5. اگر کودک افکار خود را آزادانه بيان کند بهتر از اين است که به سولات بزرگتر ها جواب دهد. به جاي پرسش کردن ، در مورد آنچه کودک گفته است توضيح دهيد ودر نتيجه کودک مي فهمد که شما به او گوش مي دهيد.

  6. هيچ وقت در جريان گفتار کودک صحبت او را قطع نکنيد بلکه منتظر باشيد تا گفتارش را خودش به پايان برساند. حتي اگر همراه با نارواني باشد.

  7.   وقتهاي خاصي را در روز به کودک اختصاص بدهيد ، بدون آنکه  به کار ديگري مشغول باشيد.  در طول اين مدت به کودک اجازه دهيد هر کاري دوست دارد انتخاب کند، بگذاريد تا او در فعاليت ها شما را راهنمايي کند و خودش تصميم بگيرد که صحبت کند يا نکند.

  8.   کودک را به گوش دادن و خواندن شعر و قصه هاي آهنگين تشويق کنيد.

  9.   به کودک فشار نياوريد که در موقعيتي خاص ( مثلاً در ميان جمع ) صحبت کند.

  10. کودک را در موقعيت هاي اضطراب آور قرار ندهيد. مثلاً در تاريکي، نمايش فيلمهاي ترسناک و خشونت زا و …

  11. در خانه و محيط زندگي، محيط آرام و ساکتي براي کودک فراهم کنيد.

در صورتی که کودک شما از حرف زدن اجتناب کند یا دچار قفل و گير شود و یا به مشکل نارواني اش حساس گردد ، حتماً بايستي به طور منظم تحت نظر گفتار درمانگر قرار گيرد

بدون دیدگاه

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>